ESKOBAR SPALIO MILION DOLARA U KEŠU DA BI ZAGREJAO ĆERKU

Nebojša Đorđević    Vesti

Sin kolumbijskog “kralja droge” otvorio dušu

Nekadašnji kolumbijski “kralj droge” Pablo Eskobar spalio je jedne noći dok je bio u bekstvu više od milion dolara u kešu da bi zagrejao svoju promrzlu kćerku, izjavio je njegov sin kolumbijskom časopisu “Don Huan”.

Bivši vođa ozloglašenog Medeljinskog kartela je zapalio vatru uz pomoć gomile američkih novčanica u planinskoj kući u kojoj se krio od vlasti. Eskobarov sin koji je svoje ime Huan Pablo Eskobar promenio u Sebastijan Marokin i koji sada s porodicom živi u Argentini, rekao je da j

e njegov otac spalio novčanice kada je shvatio da se njegova kćerka Manuela smrzava i počinje da upada u stanje hipotermije. On je rekao da je vatra potpaljena dolarima poslužila i za pripremanje hrane.

Marokin je naveo da je njegov otac, iz bezbednosnih razloga, selio svoju porodicu svakih 48 sati iz jedne u drugu od 15 kuća i stanova koje je posedovao u Medeljinu. Imao je i svoje taksi preduzeće kako bi iz prve ruke saznao za dolazak stranaca u grad.

Otac im je čak stavljao poveze na oči kako ne bi znali kuda se kreću i gde se kuće u kojima su se krili nalaze u slučaju da budu uhvaćeni i mučeni. Eskobar je ubijen u decembru 1993. u pokušaju da pobegne policiji. Na vrhuncu moći 1989, zloglasni kriminalac nalazio se na sedmom mestu Forbsove liste najbogatijih ljudi na svetu sa imovinom koja se procenjivala na 18 milijardi dolara.

Izvor: Blic Online/Tanjug

TATJANA GROMAČA - Izbor iz poezije

Nebojša Đorđević    Poezija

Tatjana Gromača je rođena je 1971. u Sisku. Diplomirala komparativnu književnost i filozofiju na Filozofskom Fakultetu u Zagrebu. Knjigu pjesama Nešto nije u redu? objavila 2000. Izbor iz knjige preveden je na nemački jezik(Sttimt was nicht?) i objavljen 2003. godine kao bibliofilsko izdanje u Edition Thanhäuser, Austrija, Linz. Knjiga je “doživela” drugo izdanje u Hrvatskoj, srpsko i slovensko izdanje. Pojedine pjesme iz nje prevedene su na gotovo sve evropske jezike (švedski, mađarski, engleski, talijanski, češki… do grčkog i turskog), uvrštene su u nekoliko hrvatskih i evropskih pesničkih antologija, a autorka je za tu knjigu nagrađena i stipendijom berlinske Akademije umjetnosti.

Roman Crnac objavljen je 2004; slovensko i poljsko izdanje 2005. Nagrađen je stipendijom nezavisnih izdavača hrvatske i Austrijskog kulturnog centra, a bio je nominiovan i za dve hrvatske godišnje književne nagrade.

Knjigu dokumentarno proznih tekstova Bijele vrane (2005) čini izbor reportaža objavljivanih u nedeljniku Feral Tribune čija je redovna saradnica od 2000. godine i gde, uz reportaže, objavljuje oglede o inostranoj književnoj produkciji. Prozni tekstovi i eseji objavljivani su joj u hrvatskim i u brojnim evropskim književnim časopisima, bila je gošća mnogih književnih susreta u Evropi.

MOJ OTAC POČINJE SLIČITI NA CRNCA S POLJA PAMUKA

Zaključila sam to dok smo pili kavu i pušili cigare.
On sjedi na panju, ja na drvenoj klupici.
Gledam svog oca, ima plave radničke hlače na
tregere
i kariranu košulju zasukanih rukava.
Na nogama ima radničke cipele koje svi zovemo
bakandže,
mada uopće ne izgledaju tako opasno.
Više sliče na cipele Charliea Chaplina
onako nezgrapne i smiješne.
On je skroz crn, moj otac.
Toliko je crn da je izgubio svaku nit povezanosti s
nama,
bijelom rasom.
Jedino ga plave oči odaju da nije crnac.
Ali, to se ne kuži od prve, pa ako netko i skuži,
mislit će da je
on
neka nova egzotična vrsta crnca.
Sviđa mi se to u vezi mog oca.
Nisam rasist i nemam ništa protiv da mi se otac
pred starost
pretvori u crnca.
Tek kad obuče novo odijelo kupljeno u Varteksu po
tvorničkoj cijeni,
joj sreće, bit će pljunuti Louis Armstrong!

TIGROVI

Primjećuješ li da sličimo na dva tigra u jednom
kavezu
koji se unezvjereno vrte oko svoje osi.
Jedan tigar krene lijevo hvatajući nešto
a onda shvati da samo hoda uokrug želeći zubima
prihvatiti vlastiti rep
ili rep drugog tigra
koji je isto nekud krenuo.

KUDA IDU ŽELJEZNIČARI

Ovakvo što moguće je vidjeti uvijek u isto vrijeme,
u istom vlaku:
nedjeljom uvečer, na relaciji Sisak - Zagreb
željeznički radnici vraćaju se sa slobodnog vikenda
na posao i kartaju belu.
Po njihovoj vanjštini, moglo bi se reći da vrlo
nalikuju
jedan drugome
lica podbuhla, tamno crvena do ultra ljubičasta
uzvikuju
Bundeva!
Žir!

Ali ono o čemu sam zapravo htjela govoriti
je njihovo salo
užasno, tusto, nepokretno, masno salo.
Opkoljeni njime, izgubiše već dobar dio ljudske
fizionomije
kojom pristigoše na svijet,
i polako, ali sasvim sigurno
počeše nalikovati onima kojima su napunili želuce
a koji su, sasvim slučajno,
također ljubitelji bundeve i žira.

KAKO POSTATI LOPOV

Ući u dućan.
Koračati sigurno, ali opušteno.
Izraz lica treba govoriti da su
vaši džepovi puni novaca.
Zainteresirano promatrati izložene predmete.
(za to vrijeme u stvari snimiti situaciju:
postoje li kamere, čipovi, koliko ima prodavača?)
Uživati. Kupovina je zadovoljstvo.
Krađa još veće.

Treba unaprijed znati što želite ukrasti.
Ne poželjeti još nešto.

Navodim slučaj jedne službenice srednjih godina:
Ušla je u dućan pun slamnatih predmeta.
Ona je željela slamnati šeširić.
Uzela ga je i sigurnim kretnjama filmske dive
u godinama
namjestila na glavi.
Zadovoljna, nasmiješila se svom odrazu u ogledalu
i izašla van.
Nije se okretala.

SPARINA

Iz nekog od raskriljenih stanova pohlepno si njušila
miris vrućeg, kao puding gustog graha.

Tete iz dječjeg vrtića izvele su djecu u park.
Na zidu je pisalo Tomica i Ivona.

Širom otvoreni balkoni iznad puštali su zvukove
dnevne rutine:
zveckanja posuđa i povlačenja vode u WC-u.

Ovo je vrijeme otežalog disanja
kada srčani bolesnici umiru nečujnom, otmjenomv smrću,
a novi stanari živahno unose kartonske kutije
prije no što su iz njihovih stanova
stigli provjetriti smrt.

 

GIRARISTI ROLINGSTONSA NAGRADA ZA ŽIVOTNO DELO

Aleksandra Radovanović    Muzika, Vesti

LONDON- Gitarista Rolingstonsa Roni Vud dobio je nagradu za životno delo dok je pionir panka Igi Pop proglašen za živu legendu na ovogodišnjoj dodeli Klasičnih rok nagrada koja je održana sinoć u Park Lejn hotelu u Londonu.

“Ova nagrada mi puno znači. Bilo je krajnje vreme - nikada dosad nisam dobio nijednu samo za sebe”, kazao je Vud primajući nagradu iz ruku Pita Taunsenda iz grupe Hu.

Pank ikona Igi Pop dobio je prestižnu Maršal klasičnu rok nagradu “živa legenda” koju mu je uručila Krisi Hajnd pevačica benda Pretenders.

Igi Pop se tako pridružio herojima rokenrola Ozi Ozbornu, Džimiju Pejdžu i Alisu Kuperu koji su prethodno dobili ovo značajno priznanje.

Među ostalim zvezdama koje su nagrađene ovoj svečanosti su i Sleš, gitarista Gans end Rouzis, Džo Peri iz Aerosmita i Džindžer Bejker, bubnjar grupe Krim. Bubnjar legendarne grupe Led Cepelin Džon Bonam nagrađen je posthumno.

Album “Crni led” australijske grupe Ejsi Disi, koji je dospeo na prvo mesto liste hitova u 29 zemalja, proglašen je za album godine u izboru čitalaca časopisa Klasik Rok u čijoj se organizaciji dodeljuju nagrade.

Za bend godine proglašena je grupa Ajron Mejden dok je nagrada za progresivni metal otišla u ruke grupi Drim Teater.

Izvor: RTV

UMRO FRANCISKO AJALA

Ivan Manojlović    Knjige, Kultura, Vesti

Španski pisac, sociolog i esejista Fransisko Ajala umro je danas u 104. godini u svom domu u Madridu, saopštila je predstavnica za štampu njegove fondacije, prenose svetske agencije.

Ajala je u karijeri dobio sve španske nagrade za književnost - od nagrade Servantes 1991. do nagrade Princ od Asturije 1998. Pre pet godina bio je kandidat za Nobelovu nagradu za književnost.

Prvu knjigu “Tragikomedija čoveka bez duha” Ajala je objavio 1925. Među njegovim napoznatijim delima su “Uzurpatori” iz 1949. godine, u kojima opisuje nemoral čoveka koji drugog podređuje svojoj volji, kao i zbirka priča o španskom građanskom ratu “Ovnujska glava”.
Beznadežnost međuljudskih odnosa i pad morala teme su pesimističkih i satiričnih priča “Pseće smrti” i “Vrt naslada”.

Ajala je aktivno učestvovao u dogadajima u svojoj zemlji, a tokom španskog građanskog rata otišao je u izgnanstvo, gde je proveo 20 godina.

U knjizi “Sećanja i zaboravi” Ajala je spojio tri dela svojih memoara. Prvi deo “Iz raja u progonstvo” obuhvata period od piščevog detinjstva do kraja španskog gradanskog rata.

Drugi deo “Egzil” svedoči o godinama u kojima je autor živeo u Argentini, Brazilu i Portoriku. Treći deo govori o njegovom boravku u SAD, gde je radio kao profesor na najuglednijim univerzitetima, kao i o njegovom povratku u rodnu zemlju.

Izvor: Blic Online Beta Foto:FoNet/EPA

“GONKUR” ZA MARI NDIAJE

Ana Čizmar    Knjige, Kultura, Vesti

Najprestižnija francuska književna nagrada “Gonkur” dodeljena je spisateljici Mari Ndiaje, prvoj ženi koja je nakon 11 godina dobila ovu nagradu.

Ndiaje (42) je važno priznanje dobila za roman “Tri jake žene” (Trois Femmes Puissantes), čija se radnja odvija u Francuskoj i Senegalu, a govori o prepletenim životima tri žene, piše Rojters.

Dobitnica nagrade je rođena 1967. godine u Francuskoj. Otac joj je Senegalac, a majka Francuskinja. Odrasla je u jednom pariskom predgrađu, a pisanjem je počela da se bavi već u dvanaestoj godini.

Novčani iznos nagrade iznosi simboličnih deset evra, dok publicitet koji prati njene dobitnike u velikoj meri utiče na povećanje prodaje njihovih dela.

Nagrada “Gonkur” nosi ime francuskog pisca, književnog kritičara i izdavača Edmonda de Gonkura, osnivača Akademije Gonkur koja od 1903. godine dodeljuje ovo prestižno priznanje za “najbolje i najmaštovitije prozno delo”.

Izvor: B 92