STO GODINA OD ROĐENJA LUJA DE FINESA

Nebojša Đorđević    Film

Filmovi s francuskim komičarem Lujom de Finesom, 100 godina od njegovog rođenja, i dalje su najgledaniji filmovi u Francuskoj, sa 120 miliona gledalaca

Parodija na Drugi svetski rat “La grande vadrouille” (Velika krpa) s De Finesom i Burvilom najgledaniji je film sa 17,27 miliona gledalaca. Film je snimljen pre 42 godine.

De Finesovi filmovi se redovno prikazuju na francuski televizijima, medju kojima su “La traversee de Paris” (Putovanje kroz Pariz), “Les aventures de Rabbi Jakob” (Avanture Rabija Žakoba) i popularna saga “Žandar iz Sen Tropea”.

“Luj de Fines ostaje popularan jer je glumac za sve generacije. Njegove filmove često gleda cela porodica”, rekla je Sofi Adrijansen, autorka knjige o glumcu.

Nizak, ćelav, kolerik, oštrog oka, pun tikova i mrzovoljan, Luj de Fines predstavlja simbol prosečnog Franzuca.

“On je personifikacija onoga što volimo. Uvek je smotan policajac i šeprtlja. On je sve što obožavamo da mrzimo”, rekla je autorka knjige “Luj de Fines - Gledaj me ovde, pravo u oči”.

Naslov knjige je aluzija na De Finesovu često izrečenu rečenicu u filmovima, uvek praćenu smešnom mimikom i gestikulacijom. Sofi Andijansen, koja je imala samo šest meseci kad je De Fines umro 1983. godine, postala je veliki obožalac glumca.

Izvor:Dnevni Akter/Beta

MUZEJ METROPOLITEN OTVORIO VRATA: HILJADE REMEK DELA - BESPLATNO NA INTERNETU

Nebojša Đorđević    Kultura, Vesti

Edouard Manet “Boating”, 1874.

Metropoliten muzej objavio je u petak da će više od 400.000 digitalnih slika visoke rezulucije iz javnog vlasništva svetski poznate muzejske kolekcije biti moguće preuzeti direktno sa sajta muzeja za nekomercijalnu upotrebu.

Slike mogu biti upotrebljene bez naknade i bez prethodno dobijanja dozvole od muzeja, prenosi portal Openculture.

Metropoliten muzej se tako pridružio najeminentnijim svetskim muzejima koji su već postavili umetnost “on lajn” - 87.000 fotografija “Geti” (Getty) iz Los Anđelesa, 125.000 holandskih majstora iz Rijksmuseum, 35.000 umetničkih slika iz Nacionalne galerije, kao i 57.000 umetničkih dela “Gugl prodžekt art” (Google Project Art).

Ova inicijativa je nazvana “Otvoren pristup za naučni sadržaj” (Open Access for Scholarly Content) i zainteresovani dok pretražuju digitalnu kolekciju Metropoliten muzeja znaće da je određeno delo slobodno za preuzimanje ako nosi oznaku OASC.

Ukoliko se ikona OASC nalazi ispod, slika je u odeljku kolekcije koja se može preuzeti, i odmah do ove oznake nalazi se ikona klikom na koju se može delo preuzeti i sačuvati na željeno mesto.

Ukoliko imate slobodnog vremena, možete proveriti i neke od ranijih inicijativa ovog muzeja - 2012. godine je stavljeno “on lajn” 397 umetnička kataloga.

Izvor: Blic Online/Openculture

KAKO SU KAMILE DOŠLE U LEBANE

Nebojša Đorđević    Vesti

Na lokalitetu Caričin grad , na kome su pored naših okupljeni i francuski i nemački stručnjaci, nađene su očuvane kosti šest pustinjskih deva

Vujadin Ivanišević pokazuje kosti kamile (Foto: M. Momčilović)

Caričin grad - Istraživanja koja su na lokalitetu Caričin grad započeta 30. juna, a završavaju se sutra, predstavljaju najozbiljniji arheološki projekat u Srbiji u ovogodišnjoj kampanji.

Projekat je okupio po šest stručnjaka sa Arheološkog instituta u Beogradu, Nacionalnog istraživačkog centra Francuske i Muzeja u Majncu i oko četrdeset fizičkih radnika sa lokalnog područja, tako da je na iskopavanjima svakodnevno angažovano šezdesetak ljudi.

Dolazak nemačkih stručnjaka koji su se prošle sezone pridružili srpskim i francuskim arheolozima, koji ovde rade zajedno nekoliko decenija, kao i uvođenje savremenih tehnologija i metoda, otvorili su nove puteve saznanja o životu grada koji se naglo razvio u periodu od 530. do 615. godine, a zatim nestao pod naletom varvara.

Arheolozi se nikada dosad nisu vratili praznih ruku iz Caričinog grada, jednog od najmoćnijih vizantijskih gradova iz šestog veka, koji je u mestu svog rođenja, u podnožju Radana, sedam kilometara od Lebana, 30 od Leskovca, podigao car Justinijan Prvi, koji je vladao od 527. do 565. godine.

Iskopali su žitarice, razno voće, uključujući i cele orahe i grožđe, što je dragocen podatak o vinogradarstvu u šestom veku.

Fragmenti kostiju kamile nađeni su i tokom ranijih iskopavanja, ali ovoga puta nađene su očuvane kosti šest kamila.

Kako za „Politiku” objašnjava dr Vujadin Ivanišević, viši naučni savetnik Arheološkog instituta SANU, dugogodišnji rukovodilac istraživanja na Caričinom gradu, tek će analizom kostiju biti utvrđeno kako su kamile dospele ovde.

Moguće je da su došle sa trgovačkim karavanima ili su ih koristile vojne jedinice, jer je još car Konstantin osnovao jedinice kamilara. Ukoliko su kosti ishabane, kamile su korišćene kao tovarne životinje, a ako nisu, onda su služile za jahanje u vojnim jedinicama. Ne isključuje se ni pretpostavka da su korišćene u ishrani.

Na osnovu zasečenih kostiju medveda utvrđeno je da su te životinje korišćene u ishrani, a na trpezama se često nalazilo i meso jelena, ali i morune, čije su kosti pronađene. Krupniji primerci usoljene morune, preko dva kilograma, u šestom veku su stizali sa Dunava. Krzno i kosti životinja, posebno rogovi jelena, korišćeni su za izradu raznih predmeta za svakodnevnu upotrebu.

Ovim iskopavanjima počeo je trogodišnji zajednički projekat srpskih, francuskih i nemačkih arheologa. Po njegovom završetku biće održana naučna konferencija u Majncu na kojoj će biti sumirani rezultati istraživanja.

Biće pozvani i istraživači drugih delova Vizantijskog carstva. Na taj način Caričin grad će se naći u žiži evropskih arheoloških istraživanja.

Vođa nemačke ekipe Rajner Šveg (desno) na lokalitetu

- Ovde će se raditi nešto što do sada nije rađeno u srpskoj arheologiji, a mislim da je retko rađeno i u evropskoj arheologiji, a to je istraživanje uticaja čoveka na okolinu u šestom veku, u antici - koji uticaj na promenu prirode i klime je imao čovek tog doba, da li su možda klimatski uslovi doveli do pada antičke civilizacije? Uradićemo analize osteološkog materijala, ali i analize sitnih glodara i pacova, koje takođe mogu da ukažu na širenje kuge. To je važno da bismo razumeli kako je došlo do sloma antičke civilizacije na ovim prostorima. Jer, posle šestog veka ovde dolaze Sloveni, a mi pokušavamo da saznamo na kakve prostore su naišli. Radi se o kraju jedne i dolasku nove civilizacije. Da li su uzrok bile epidemije, klimatske promene, zahlađenja? Caričin grad pruža idealnu mogućnost za takve analize, jer su slojevi sačuvani i u njima ima puno podataka na koje do sada nismo obraćali pažnju jer nismo imali metode i stručnjake. Ovaj program je važan i zbog toga što se naši stručnjaci edukuju, a sa druge strane, nemački stručnjaci će pisati doktorate koji su vezani za Srbiju, za naš materijal, tako da će na taj način nemačka akademska zajednica biti upoznata s građom iz Srbije, ne samo kroz publikacije već i kroz doktorske disertacije. Na taj način, naš materijal uvodimo u nemački obrazovni sistem - ističe Vujadin Ivanišević.

Vođa nemačke ekipe Rajner Šveg potvrđuje nam da su slojevi dobro očuvani i da se tradicionalna arheološka istraživanja kombinuju sa naukom koja se bavi istraživanjem podova i slojeva kako bi se utvrdilo šta su ljudi zaista radili na objektu na kojem trenutno vrši iskopavanja.

- Za nas je posebno važno koji su bili resursi ovog grada, kako se snabdevao i kakav je bio efekat uticaja ljudi na okolinu - kaže Šveg.

Bernar Bavan iz Nacionalnog istraživačkog centra Francuske, koji je ovde od 1978. godine i govori naš jezik, kaže da Caričin grad nikada nije završen po prvobitnom planu, već je njegova funkcija menjana, jer su takve bile istorijske okolnosti.

Naš arheolog Ivan Bugarski sa ekipom radi na istraživanju horeuma (žitnica, vrsta javnog skladišta koje se koristilo tokom rimskog perioda) u gornjem gradu. Reč je o velikom objektu koji je, kako ističe, dosad nedostajao Caričinom gradu.

Uzimaju se uzorci iskopina i zemlje koji su, svi se slažu, dobro očuvani u organskim i neorganskim slojevima zemljišta koji će biti analizirani u Nemačkoj. Istraživači se nadaju bogatim saznanjima i s nestrpljenjem iščekuju rezultate koji će, prema očekivanjima, biti gotovi do kraja godine.

Izvor: Politika/Milan Momčilović

PRAVILI PARKING, PRONAŠLI PEHAR IZ KOGA JE PIO PERIKLE

Nebojša Đorđević    Kultura, Vesti

Vinski pehar iz kojeg je najverovatnije pio Perikle, slavni antički državnik pod čijim je vođstvom Atina postala najlepši i najbogatiji grad helenskog sveta, pronađen je na gradilištu parkinga na severu grčke prestonice.

Nakon što su spojili svih 12 delova polomljenog keramičkog pehara, arheolozi su ispod jedne od drški otkrili ugravirana, očigledno po redosledu starosti, šest imena, među kojima i Periklovo.

Prema pisanju grčkog lista Ta Nea, naučnici su 99 odsto ubeđeni da je iz pehara pio slavni general i državnik iz V veka p.n.e. jer je među urezanim imenima i ime Arifona, starijeg Periklovog brata.

“Ime Arifon je izuzetno retko i time što se nalazi iznad Periklovog na peharu nas čini 99 odsto sigurnim da se radi o dvojici braće”, izjavio je za atinski list Angelos Mataju, sekretar Grčkog epigrafskog društva.

On smatra da je Perikle, u to doba star oko dvadesetak godina, otišao na piće sa petoricom drugova koji su urezali svoja imena na pehar kao uspomenu na zajednično druženje.

“Mora da su bili pijani jer onaj koji je ispisao Periklovo ime je napravio grešku koju je morao da ispravi”, naveo je Mataju.

“Pehar je najverovatnije poklonjen nekom sedmom muškarcu po imenu Drapetis (”izbavljenik” na grčkom) koji je po svoj prilici bio rob koji je radio kao konobar ili vlasnik kafane”, objasnila je arheolog Galini Daskalaki.

Priča ima i svoju ironičnu stranu: naime, pehar je pronađen u Spartanskoj ulici, a poznato je da je Sparta bila glavni suparnik Atine tokom Peloponeskog rata koji je dva grada razdirao tokom 30 godina (431-404 p.n.e.). Jedna od žrtava tog sukoba bio je i sam Perikle koji je umro 429. p.n.e. od epidemije koja je desetkovala grad pod opsadom.

Izvor: Blic Online/Tanjug

VAN GOG - TRAGIČNA SUDBINA VELIKOG UMETNIKA

Nebojša Đorđević    Slikarstvo, Vesti

Vinset Van Gog autoportret

Jedan od najpoznatijih, najcenjenijih i najuticajnijih slikara na svetu, Vinsent Van Gog umro je na jučerašnji dan 29. jula 1890. godine pošto je dva dana ranije pucao sebi u prsa.

On je zbog duboke depresije 1889. godine na vlastiti zahtev je primljen u psihijatrijsku bolnicu u San Remi, a imao je 37 godina kada je sebi oduzeo život.

Van Gog je za svog života prodao samo jednu sliku, a njegova najbolja dela nastala su za manje od tri godine i to pred kraj života.

Specifična su po strastvenim pokretima četke, intenzivnim bojama, kao i u kretanju linije i forme. Bio je veoma plodan umetnik, s obzirom da je za 10 godina, koliko je slikao, napravio oko 900 dela.

Među najpoznatijim su mu dela iz serije Suncokreti, zatim Irisi, autoportreti, Žitno polje sa čempresima…

On je jedan od najvećih slikara postimpresionizma i začetnik kolorističkog ekspresionizma i decenijama posle smrti jedna je od najuticajnijih figura u umetnosti. Hiljade njegovih slika i crteža i danas se kopiraju, a njegov stil i dalje služi kao inspiracija mnogim mladim umetnicima.

Njegov neponovljivi spoj forme i sadržaja je moćan, dramatičan, lirski ritmičan, maštovit i emotivan, a za samog umetnika je predstavljao način da objasni svoju borbu protiv ludila i njegovo razumevanje duhovne suštine, čoveka i prirode.

Osim što je bio veliki umetnik, Van Gog je ostao poznat i po svojoj ekscentričnosti i ćudljivoj naravi što je i pokazao kada je u napadu besa i ljubomore sam sebi odsekao uho.

Rođen je 1853. godine u Zundertu u Holandiji, a odrastao je uz majku, oca sveštenika, tri sestre i dva brata. Van Gogovi su bili najveća porodica trgovaca umetničkim delima i zahvaljujući stricu, Vinsent je sa 22 godine postao trgovac reprodukcijama u Londonu.

Ovaj, slabo plaćeni posao je napustio nakon čega je neko vreme radio kao učitelj i tada se oprobava u slikarstvu radeći socijalne teme - radnike u rudniku i njihove porodice.

Početkom 1886. godine odlazi u Pariz gđe upoznaje Anri de Tuluz-Lotreka, Pola Gogena i Pola Sezana. Iako u Parizu niko nije želeo njegove slike, smogao je snage i vere u sebe da nastavi da slika. Iz Pariza odlazi u Arl, na jugu Francuske, gde je našao nadahnuće za svoja dela, a tu mu se u jednom momentu pridružuje i Gogen pre odlaska na Južna mora.

Izvor: Blic Online/ Tanjug