AUDICIJA ZA MJUZIKL “KOSA”

Nebojša Đorđević    Kultura, Vesti

Audicija za mjuzikl „Kosa”

Zbog ogromnog interesovanja za audiciju za mjuzikl „Kosa” u koprodukciji Niš art fondacije i Ateljea 212, raspisuju se audicije u Nišu, Novom Sadu i Beogradu. U Nišu, audicija je u Niškom kulturnom centru (Stanoja Bunoševca bb) u petak, 27. novembra, od 11 do 14 sati.

Materijali za audiciju podižu se u prostorijama Niš art fondacije (Kej Mike Paligorića 6) od 9 do 17 sati. Kontakt telefon: 018/293-901.

Audicija u Novom Sadu biće održana takođe u petak, 27. novembra, od 17 do 21 sat u Sokolskom domu (Pozorište mladih), glavni ulaz I sprat. Materijali za audiciju podižu se u Direkciji Drame Srpskog narodnog pozorišta i u sekretarijatu Akademije umetnosti u Novom Sadu.

Audicije u Nišu i Novom Sadu podrazumevaju prvi krug, dok je centralna audicija u Beogradu 28, 29. i 30. novembra od 10 sati u Ateljeu 212. Prijave za audiciju podižu se na portirnici pozorišta od ponedeljka, 23, do četvrtka, 26. novembra, od 9 do 21 sat. Kontakt telefon: 011/3246-146.

Izvor: Danas

NOĆ RUSKIH ZVEZDA

Aleksandra Radovanović    Kultura, Vesti

Gala koncert umetnika Boljšoj teatra u Beogradu

„Krcko Oraščić”: A. Staškevič i V. Lopatin

Jedan reprezentativan tim Boljšoj teatra, u kome je 11 igrača (baš kao da fudbal igraju), predstaviće se beogradskoj publici 29. novembra u Sava centru. Taj tim će, na gala koncertu „Zvezde ruskog baleta”, predvoditi Genadi Janjin, umetnički direktor i prvak moskovskog Boljšoja, a biće tu i nama, takođe poznata, primabalerina Ana Antoničeva.

Ostale zvezde su: Ekaterina Krisanova, Ana Leonova, Anastasija Staškevič, Marija Mišina, Egor Kromušin (tumač naslovnog lika na nedavnoj premijeri „Spartaka”), Dmitrij Zagrebin, Andrej Bolotin, Vjačeslav Lopatin i Vladislav Lantratov. Pomenuti u ovom nizu prvi put će igrati pred Beograđanima.

Na programu koncerta su numere iz klasičnog i neoklasičnog baletskog repertoara, a pored ostalih tu su i gotovo nezaobilazni naslovi: „Labudovo jezero”, „Žizela”, „Krcko Oraščić”, „Don Kihot”…

I još nešto takođe važno, o „sjaju” baletskih zvezda - u dinarima. Cene ulaznica su: 1600, 2000 i 2500.

Izvor: Politika M. Š.

SAOPŠTENJE ŽIRIJA DVADESET PETIH PESNIČKIH SUSRETA “DANI GORDANE TODOROVIĆ”, SVRLJIG 2009.

Nebojša Đorđević    Poezija

Žiri Dvadeset petih književnih susreta u sastavu Zoran Vučić, Radoslav Vučković i Obren Ristić pregledao je blizu dvesta ciklusa pesama i doneo sledeću Odluku o nagradama i pohvalama:

Prvu nagradu za ciklus pesama pod šifrom “Duborod” dobila je Maša Prihotko iz Pančeva.

Druga nagrada za ciklus pesama pod šifrom “Jakari” pripala je Milanu Milutinoviću iz Beograda.

Treću nagradu ravnopravno dele Jasminka Nadaškić Đorđević iz Smedereva, za ciklus pesama pod šifrom “Veranda”i Maja Milošević iz Svrljiga, za ciklus pesama pod šifrom “Enej”.

Uz nagrađene, žiri je posebno pohvalio i sledeće pesnike: Aleksandra Genčića iz Svilajnca. Ljiljanu Miljković-Mrgić iz Beograda, Miroslava Todorovića iz Trešnjevice, Iliju Stepanovića iz Kragujevca, Željka Jozovića iz Paraćina, Milicu Radivojević iz Medveđe, Jevrosimu Ristović iz Beograda, Katarinu Fijamengo iz Novog Beograda, Snežanu Radojević iz Kule, Svetlanu Pešić iz Vlasotinaca i Nataliju Ž. Živković iz Beograda.

IRENA VRKLJAN - Izbor iz poezije

Nebojša Đorđević    Poezija

Irena Vrkljan (1930) - pjesnikinja, prozaistica, radiodramatičarka, esejistica, prevoditeljica , deluje na hrvatskoj književnoj sceni već više od pedeset godina. Svoj uspješan književni i umjetnički put započela je u okviru generacije krugovaša, kojima pripada i dobno i poetički. Pedesetih i šezdesetih godina prošloga stoljeća, od zbirke Krik je samo tišina (1954.) do zbirke Doba prijateljstva (1963.), piše poeziju blisku nadrealističkim postulatima da bi se od zbirke Soba, taj strašni vrt (1966.) okrenula analitici egzistencije, autorefleksiji i subjektivnoj gnoseologiji. Potom slijedi duga faza umjetničke inkubacije, obilježena unutarnjim i vanjskim egzilom - prelaskom u Berlin, u drugi jezik i kulturu.

1954. “Krik je samo tišina”, prva od desetak zbirki poezije; sa Zvonimirom Golobom prevela 30 romana s njemačkog jezika
1966. dobiva njemačku stipendiju DAAD za poeziju i upisuje Akademiju za film i televiziju u Zapadnom Berlinu
1969. diplomirala u Berlinu
1972. udala se za pisca Benna Meyera-Wehlacka s kojim piše televizijske i radijske drame; za režiju njihove drame “Sunce stranog neba” Zvonimir Bajsić dobio je 1977. nagradu za režiju
1982. “U koži moje sestre”, nagrada Tin Ujević
1984. “Svila, škare”, nagrada Ksaver Šandor Gjalski
1986. “Marina ili o biografiji”, nagrada Ivan Goran Kovačić
1988. “Berlinski rukopis”
1991. “Dora, ove jeseni”
1994. “Pred crvenim zidom”
2000. “Posljednje putovanje za Beč”; nagrada HAZU
2002. “Smrt dolazi sa suncem”
2003. “Pisma mladoj ženi”
2004.”Naše ljubavi, naše bolesti”
2005..”Zelene čarape”
2006..”Sestra, kao iza stakla”
2007. .”Dnevnik zaboravljene mladosti”

* * *

Među pogledima
koji su do ruba puni poruge i zime
nismo znali sačuvati
malu škrinju
s našim rukovanjem,
nismo se tražili
pokraj predmeta
što postaju zli, ubojiti i opasni
i mrze naše tijelo,
zastali smo
da beznadne
i tako sumorne slike
objesimo na zidove
što izdaju
sudbinu ove bezimene priče,
dok vrijeme ljušti naslagu uspomena
i gradi maglu,
i gradi saonice,
kada je snijeg odavno zaboravljen,
i kada lavine donose nove brodove,
a onih starih
ima već previše
da bismo na svima mogli ploviti.

* * *

Željela sam biti krotka pred sudbinom
Kao more

I kupiti joj vjetar,
Sunčan obruč snova,
Željela sam kao more
Mnogo topline za moj glas
Zaleđen na dnu opake noći,
Željela sam i tražila
Okomite sjene na mom
tijelu
Malo umora u mojoj kosi
I jedno sasvim malo sunce
Za moje oči
Nagnute u sebe,

Kao more,

Željela sam
I zaustavila
Krhki stroj srca,
Koji postavlja zamke
Nalik na magične predjele,
I koji opominje ove zjene
Da ne lutaju neumitnim nebom,

Kao more.

* * *

Skamenjena na velikom trgu snova,
naslonjena uz bridove neba,
prestrašena u grlu rose,
nijema poput leptira
okrećem svoje lice zemlji
jer svuda nalazim tebe.
Hrabra na žici iznad ponora,
ponosna među obalama ohole rijeke,
ja dozivam noć prisutnih godina,
sav očaj napuštenih drvoreda,
sve naricaljke predaka
jer svuda nalazim tebe.

U ustima ovog zdenca
ne dodirujem rubove vode,
ni dno u srcima riba,
prolazim poput kiše
kroz tkanine jesenjih gradova,
vezujem se glađu,
ranjavam vid na oštrici sunca
stojim na paljevini vlastita sluha,
poklanjam se izvoru mora
i pronalazim svoj strah.

Odrezala sam kosu
spalila sam lice
oderala sam kozu
pretvorila sam se u izgorio pejzaž,
ali ti me prepoznaješ

* * *

Bilo zastaje,
koso svjetlo pada, pada u ovaj zatvor,
mrve šećera u moja usta.
Grad se topi i pretvara
u okruglu ružu,
uspomene teku s prstiju umočenih u tintu, u pijesku se gubi
crveni rukopis.
Na tržnici prodaju blistave ribe
i seljaci još plaču strašno i glasno,
duhovi iz rata
sjede zagrljeni oko spomenika,
trg je posve blijed,
nijedan gram života ne pokreće plave tramvaje,
kuće su se okupile oko sinjih golubova,
nigdje nema mog prozora svjetla.
Bijele noći leže na krovovima
dok prozirni muzičari
iznad perivoja plove,
kada sam u tuđini i kada sanjam,
cvjeta unutarnje jezgro Zagreba
poput ploda od crvenog baršuna.

 

SPECIJALNA BOLNICA OSTALA BEZ LEKOVITE VODE

Ana Čizmar    Vesti

Opština Sokobanja godišnje gubi više od sedam miliona dinara, zato što Specijalna bolnica “Sokobanja” ne plaća naknadu za korišćenje lekovitih voda. Pravo korišćenja lekovitih voda u Srbiji regulisano je zakonom o banjama. Na osnovu tog zakona svi koji koriste lekovite vode dužni su da lokalnoj samoupravi na čijoj se teritoriji nalazi banja plaćaju određenu naknadu. Međutim u Sokobanji, tvrde u lokalnoj samoupravi, to nije slučaj, pa zbog toga opština godišnje gubi više od sedam miliona dinara.

Najveći korisnik lekovite banjske vode u Sokobanji je Specijalna bolnica za lečenje nespecifičnih plućnih bolesti “Soko Banja” kroz koju godišnje prođe više hiljada pacijenata, a za čije lečenje se koriste termalne radioaktivne vode. Prema zakonu o banjama za korišćenje tih voda bolnica je u obavezi da lokalnoj samoupravi plaća godišnju nadoknadu.

Međutim od 2007. godine, prema rečima nadležnih u opštinskoj upravi, u gradski budžet nije uplaćen ni jedan jedini dinar.

S druge strane, u Specijalnoj bolnici “Sokobanja” tvrde da zbog toga što država nije odredila visinu naknade za korišćenje lekovitih voda, i ne postoji zakonska regulativa, plaćenje je do sada bila stvar dogovora sa lokalnom samoupravom. Ove godine, tvrde, nije ni potpisan ugovor na osnovu kojeg plaćali naknadu.

Ove navode demantuju u Opštini Sokobanja i kažu da zbog toga što bolnica ne plaća vodu godišenj gube više od 7 miliona dinara. Da bi rešili problem u lokalnoj samoupravi raspisali su tender kojim je jasno propisano ko i pod kojim uslovima će ubuduće moći da koristi banjsku vodu.

Kako Specijalna bolnica “Sokobanja” ovu naknadu nije platila, nadležni iz Opštine odlučili su da bolnici uskrate pravo na dalje korišćenje lekovitih voda. Voda je isključena 20. novembra 2009. a bolnica je dodatnim pumpama iscrpila ostatak voda koji se u cevima nalazio. Uslovi koje bolnica prema Opštini treba da izmiri je da se projavi na konkurs lokalne samouprave i da plati naknadu za korišćenje lekovite vode u periodu od 2006. godine do danas.

Na rukovodstvu Specijalne bolnice “Sokobanja” je da se dogovori sa Opštinom Sokobanja oko rešavanja aktuelnog spora. Brz i konkretan dogovor išao bi u prilog i Opštini i bolnici kao i brojnim bolesnicima koji se u toj bolnici leče.

Izvor: www.soko-banja.org