Dugo najavljivani mjuzikl o čoveku-pauku, ” Spider-Man Turn Off the Dark ” stiže na Brodvej u Njujorku krajem godine.

Mjuzikl „Spider-Man Turn Off the Dark” je najavljivan kao jedan od najskupljih u istoriji Brodveja. Međutim, šest godina tokom priprema se suočavao sa finansijskim problemima.

Priča je zasnovana na Marvelovom stripu, muziku i tekst pesama napisali su Bono i The Edge, a autori libreta su Glen Berger i Julie Taymor, koja je takođe i režiserka predstave.

Pretpremijere će početi od 14. novembra, a svečana premijera je zakazana za 21. decembar.

Izvor: B 92

Danas se navršava stotinu godina od rodjenja istaknutog umetnika Bojana Stupice, reditelja, arhitekte, dramaturga, pedagoga, graditelja pozorišta.

Stupica je rodjen 1. avgusta 1910. godine u Ljubljani, a umro 22. maja 1970. u Beogradu.

Bio je jedan od osnivača Jugoslovenskog dramskog pozorišta (JDP) i reditelj koji je postavio prvu predstavu na sceni tog teatra - “Kralj Betajnove” Ivana Cankara 1948. godine.

Već sa 19 godina, kao uspešan student arhitekture u Ljubljani, putovao je po Evropi upoznajući pozorišta. Prva predstava za koju je uradio prevod, dramaturšku obradu, realizovao scenografiju, kreirao kostim i režirao je bila je “Vojna in Mir” (Rat i mir). U predstavi su igrali Sava Severova (njegova supruga tokom skoro 20 godina), Milan Skrebinšek i sam Stupica.

U periodu od 1934. do 1940. godine na potezu Maribor-Ljubljana-Beograd režirao je čak 28 predstava od kojih je jednu zabranila cenzura - “Molijera” Mihaila Bulgakova u Beogradu.

Za vreme Drugog svetskog rata je proganjan, hapšen i 1942. interniran u fašistički logor Gonars kod Udina, odakle je pušten posle godinu dana sa ozbiljnim povredama.

U pozorište se 1945. vratio na štakama. Postavljen je za pomoćnika upravnika Drame Narodnog gledališča u Ljubljani. Za nepune dve godine, bez obzira na svoje zdravstveno stanje, ostvario je deset premijera sa sopstvenim scenografijama.

Na studijskom putovanju 1946. u Moskvu i Lenjingrad upoznao je rad sovjetskih pozorišta i već 11. novembra te godine uputio je Komitetu za umetnost i kulturu u Beogradu elaborat za osnivanje centralnog jugoslovenskog teatra - današnjeg JDP-a.

Kao umetnički rukovodilac JDP-a, istovremeno je bio reditelj i arhitekta. Tu je režirao desetak predstava od kojih se neke smatraju najvećim dostignućima tog doba.

Njegova postavka “Dunda Maroja” Marina Držića značila je estetski raskid sa socrealizmom i donela prvo veliko evropsko priznanje jugoslovenskom pozorištu na Teatru Nacija u Parizu. Predstava je obišla i Beč, Budimpeštu, Varšavu, Moskvu, Lenjingrad, Kijev, Veneciju…

Stupičini uspesi su izazivali i zavist i bilo je, u skladu sa onim vremenom, zahteva da se preispitaju njegova “ideološka skretanja”. On je zato podneo ostavku i sa tadašnjom suprugom, glumicom Mirom Stupicom, otišao u Zagreb gde ga je angažovalao Hrvatsko narodno kazalište (HNK).

Za samo dve i po godine rekonstruisao je HNK u umetničkom i repertoarskom smislu.

Potom se vratio u JDP, ali je zbog ponovnih sukoba prešao u Narodno pozorište u Beogradu, gde je radio kao reditelj i umetnički rukovodilac.

Stupica je projektovao zgradu Atelje 212 u Beogradu. Gostovao je u Splitu i Ljubljani a 1968. godine prihvatio je dužnost upravnika JDP-a.

I pored narušenog zdravlja ponovo je režirao i gradio. Podmladio je glumački ansambl JDP-a angažujući tadašnje studente Fakulteta dramskih umetnosti, generaciju poznatu kao “Bojanove bebe”, koja je ubrzo postala glavni nosilac repertoara.

Za vreme tog mandata podigao je i drugu sceni JDP-a, koja je posle njegove smrti dobila naziv Teatar „Bojan Stupica”.

Predavao je na Akademiji za igralsko umetnost u Ljubljani 1945-1947. kao profesor glume i režije. Na pozorišnoj akademiji u Beogradu 1948-1949. predavao je klasi režije i klasi glume, kao jedan od prvih profesora. Bio je profesor na Akademiji za kazališnu umetnost u Zagrebu (1955-1957) ponovo u klasi režije i klasi glume.

Posle njegove smrti Savez dramskih umetnika Srbije ustanovio je “Nagradu Bojan Stupica” koja se dodeljuje za najbolju režiju na svim domaćim pozorišnim scenama.

Izvor: Večernje Novosti/Tanjug

BEOGRAD - Ansambl lutkarskog pozorišta “Pinokio” osvojio je prestižnu nagradu “Željezna pravda” za ukupan scenski nastup i specijalnu nagradu stručnog žirija za predstavu “Crvenkapa” na Međunarodnom ekološkom lutkarskom festivalu u Abakanu, u Rusiji, saopštilo je pozorište.

Lutke i scenografija ove predstave napravljeni su od recikliranih predmeta, koji su u svakodnevnoj upotrebi.

Pozorište “Pinokio” je još jednom potvrdilo da je već dugi niz godina pravi ambasador kako Srbije, tako Beograda i Zemuna, u svetu lutkarstva, ističe se u saopštenju.

Letnju turneju “Pinokio” nastavlja učešćem na međunarodnom festivalu u Sanskom Mostu, koji traje od 11. do 14. jula.

Svojom najatraktivnijom predstavom “Madž Metalik” pozorište će otvoriti festival, a učešće će nastaviti izvođenjem predstave “Tužni psić”.

Posle kratkotrajne letnje pauze, pozorište lutaka “Pinokio” će premijerom iznenađenja započeti novu sezonu, kaže se u saopštenju.

Izvor: Glas javnosti

Šekspirovo pozorište “Gloub” u Londonu konačno je stavilo tačku na jedan tabu, star četiri veka, prenose britanski mediji.

Reč je o ponovnom izvođenju komada “odgovornog” za požar u kome je pre 400 godina nestalo prvobitno zdanje pozorišta slavnog engleskog dramaturga.

Šekspirov “ukleti” komad “Henri VIII” izveden je u novom “Gloubu” po prvi put od 1613. godine, kada je u katastrofalnom požaru do temelja izgorelo staro pozorište, upravo za vreme izvođenja predstave posvećene engleskom kralju Henriju VIII.

Prvo pozorište “Gloub” postojalo je 14 godina kada je pucanj iz pozorišnog topa, upotrebljenog tokom izvođenja komada, izazvao požar na slamnatom krovu koji se potom proširio na čitavo zdanje.

Novo pozorište “Gloub”, koje je otvoreno 1997. godine i koje takođe postoji 14 godina, ima slamnati krov, ali i specijalni sistem protivpožarne zaštite kako se ne bi ponovila sudbina prvobitnog zdanja.

“Retko se dešava da na scenu bude postvaljen komad zbog kojeg je nekada izgorelo čitavo pozorište, a još ređe se dešava da komad bude postavljen po prvi put u pozorištu koje izgrađeno na temeljima starog”, izjavio je reditelj Mark Rozenblat.

Kao i u prvobitnoj izvedbi, i u najnovijoj produkciji ulazak kralja najavljuje se pucnjem iz topa u četvrtoj sceni prvog čina, u kojoj je pre četiri veka došlo do fatalnog požara.

Izvor: Blic Online/Tanjug

Predstava “Šuma blista”

U okviru festivala “Bečke nedelje kulture” predstavom “Šuma blista”, Atelje 212 oduševio bečku publiku. Tokom festivala biće predstavljeno sedam radova umetnika sa prostora bivše Jugoslavije.

Atelje 212 oduševio je Bečlije predstavom “Šuma blista”, koja je izvedena u okviru festivala “Bečke nedelje kulture”.

Ovogodišnje “Bečke nedelje kulture” posvećene su delom prostoru bivše Jugoslavije, pa je tako do sada, u muzičkom delu, Vlada Divljan imao koncert sa Austrijancima koji su pevali pesme “Idola”, a sinoć je izvedena predstava Milene Marković “Šuma blista” u režiji Tomija Janežiča, sve u okviru teme “Generacija eks-ju”.

Tokom “Bečkih nedelja kulture” biće predstavljeno sedam radova umetnika sa prostora bivše Jugoslavije koji su rođeni 1970 godine.

Kroz različite oblike umetničkog izražavanja oni obrađuju teme raspada bivše Jugoslavije i pronalaženja načina da se život nastavi u novonastalim okolnostima.

Osim naših umetnika, austrijskoj publici će se predstaviti Oliver Frljić, Dejan Kaluđerović, Sanja Mitrović, Aleksandar Nikolić i Saša Asentić sa svojim projektima.

U komadu “Šuma blista”, koji je premijerno izveden na nemačkom govornom području, ljudi sa margine u napuštenom baru na autoputu u srcu šume žive svoj život sami sa svojim snovima.

Tu su kafanska pevačica, nekada lepa i talentovana žena, sada bez snage u glasu, kafedžija uvek pijan i nasilan, i mlade devojke čija je jedina budućnost prostitucija u nekoj dalekoj zemlji.

Naslov preuzet iz popularne dečje pesmice ne evocira savršeni svet, već uznemirujuću atmosferu koja predstavlja metaforu za gubitak perspektive u savremenom društvu.

Predstava Ateljea 212 bila je izvedena i sinoć..

Izvor: RTS